Als ik vanuit mijn werkkamer naar buiten kijk zie ik het busje al de straat inrijden.
Ik verwacht mijn nieuwe reclamemagneten voor op mijn autootje en heb met de koeriersdienst geregeld dat ze ze vandaag komen afleveren, als ik toch thuis aan het werk ben.

Voordat ik de trap af beneden ben staat de koerier voor de deur.
Ik moet nog even de sleutel zoeken en roep dat ik er aan kom.
De deur is op een kier als hij me het pakketje aanreikt, terwijl hij blij zegt “Jaaaa, altijd thuis! jij bent altijd thuis. Zo fijn, dan hoef ik niet alle buren langs” en weg is hij alweer.

Ik sta nog bij de open deur en denk ‘altijd thuis?‘ ‘Ik ben toch helemaal niet altijd thuis?‘ en terwijl ik naar de kamer loop om het pakketje uit te pakken en te checken of mijn ontwerpje gelukt is valt er een kwartje. Ik ben altijd thuis als hij iets komt afleveren, omdat ik het aflevermoment zo plan dat ik thuis ben. Beetje kip-ei verhaal dus.

En ik denk terug aan een gesprek met een cliënt, die een vervoersvoorziening aanvroeg.

De cliënt reist met het openbaar vervoer, lees ik in een eerdere rapportage. Maar als je met het openbaar vervoer kunt reizen heb je geen collectief vervoer nodig. Waarom vraagt ze dat dan aan? Gaat er iets niet goed met het reizen met het openbaar vervoer? Hoe doet ze dat precies? Ik bedoel… hoe komt ze bij de halte, hoe doet ze het met overstappen, hoe komt ze op de plaats van bestemming als ze aan het eind van de rit nog een wandeling te doen heeft? Dat lijkt me allemaal handig om te weten…

Tijdens het gesprek, waarin cliënt wordt bijgestaan door een kennis, die met haar mee is naar het spreekuur, wordt duidelijk dat mevrouw regelmatig valt onderweg. Zeer regelmatig. Laatst rolden al haar boodschappen over het perron van de metro en gister nog lag ze op haar knieën op de stoep en kon ze niet meer overeind komen, omdat er nergens een steuntje was waaraan ze zich kon optrekken. Gelukkig zijn er altijd vriendelijke mensen. Ze noemt hen ‘engelen’. Die helpen haar dan weer op de been, rapen de boodschappen bij elkaar en soms, heel soms, brengt iemand haar helemaal tot aan de deur.

Ik ben altijd thuis als de koerier een pakketje komt afleveren en yep, deze cliënt reist met het openbaar vervoer.

👊
Sandra
Wmo adviseur

©2019 de Wmo adviseur

Meer verhalen van over de drempel, achter de schermen en aan de keukentafel lezen?
Over werken met de wet in je ene en je hart in de andere hand?
Bestel hier jouw exemplaar van het boek ‘O, dus dát is Wmo!’.
Het boek over maatschappelijke ondersteuning anno nu.