Vorige week verscheen er een artikel in NRC met als titel ‘zelfredzaamheid is een vals ideaal gebleken’. *  Ik poste de link al op mijn profiel en het wordt gelezen én gedeeld, want het is een hot item. Wat zeg ik? Ik vind het een absolute mustread voor iedereen die in het sociaal domein werkt én voor iedereen die denkt dat ie daar ver buiten staat, want ook als je wél zelfredzaam bent maak je deel uit van het probleem én van de oplossing, omdat het sociaal domein niets anders is dan de maatschappij en wij die met elkaar maken. Het zou dus goed zijn als iedereen weet wat er gebeurt in deze wereld / onze wereld waarin ‘eigen regie’ het toverwoord is geworden.

Misschien is dit artikel dus juist en vooral wel een ‘moet je lezen’ voor iedereen die het prima redt (omdat die anderen namelijk al heel goed weten hoe het zit) omdat we alleen samen het tij kunnen keren van de politiek en van de werkelijkheid, maar daarvoor wel eerst de zelfredzamen wakker moeten schudden.

Over die illusie schreef ik al eerder… 

Maar het gaat niet eens alleen maar over die 16% van onze bevolking, die zwak begaafd of zwakker is. Het gaat niet alleen maar om mensen die om wat voor reden dan ook mentaal niet in staat zijn om de zaken goed voor zichzelf te regelen.

Heb je bijvoorbeeld weleens bedacht dat die scherpe premie van jouw zorgverzekering alleen maar realiseerbaar is omdat klanten die geld kosten (omdat ze zorg nodig hebben) worden geweigerd door diezelfde zorgverzekering? En wist je dat er verzekeringen zijn met een solidariteitsprincipe? *

Of hoe te denken over al die horecagelegenheden waar je niet van het toilet gebruik kan maken als je wat meer ruimte nodig hebt of geen trap kan overbruggen. Je staat er niet bij stil als je zelf maar gewoon de trap op en af huppelt, maar voor heel veel mensen betekent dit dat ze dan maar gewoon niet de stad in gaan. Omdat ze niet zelfredzaam zijn, maar toch echt te groot om naar de wc geholpen te willen worden. Ik schreef er eerder dit over…

Hetzelfde geldt voor reizen met het Openbaar Vervoer.
Ik schreef er een gastblog over. De hoofdpersoon in dit verhaal laat zich niet zomaar buiten spel zetten, maar toch, het kan dus makkelijker. Veel makkelijker. 

Ik blijf het zeggen: als we de wereld anders inrichten zijn minder mensen beperkt.

Kijk eens over de drempel, achter de schermen en aan de keukentafel, denk eens na wat dat wat je doet doet met een ander, want als we de wereld anders inrichten zijn minder mensen beperkt.

Of lees gewoon mijn boek ‘O, dus dát is Wmo!‘ 📘

Sandra 🌻

 

* )  lees het artikel in de NRC hier

**) klik hier voor DSW zorgverzekeraar