Een pareltje is het als…
Het kleinkind van een cliënt me in zijn onderbroek door de hal tegemoet komt als ik de lift uitstap en keihard de lange gang terug het huis in rent; naast me op de bank springt als ik daar ga zitten en contact wil maken, maar niet maakt; luidkeels zijn misnoegen laat blijken als ik mijn bril afzet en weer rustig wordt als blijkt dat ik mijn bril alleen maar ruil voor een andere, omdat ik met de een in de rondte kijk en met de ander beter kan lezen; herhaaldelijk de aandacht trekt omdat hij iets wil wat misschien niet kan, maar wat zijn moeder toch gaat regelen, omdat zijn hele structuur al naar de chalemiezen is door deze afspraak, waar zij bij moet zijn om toe te lichten, te vertalen en vragen te stellen; rustig wordt van water en dat dan ook rijkelijk laat vloeien, overgiet van fles in maatbeker en weer terug, opdrinkt en opnieuw laat vloeien; opeens voor me staat en zijn armpjes spreidt en blijft staan… totdat ik mijn papieren aan de kant leg… op mijn schoot klimt, zijn armen om mijn nek slaat en zijn hoofd op mijn schouder legt om zo gewoon even héél rustig te blijven zitten… zijn moeder en oma in totale verwondering achterlatend, omdat hij dit nooit doet bij iemand die hij niet kent en zelfs niet bij iedereen die hij wel kent.


Ik hoef niets te weten om me bewust te zijn van het ultiem speciale van dit moment.
Ik voel het in mijn botten.

Als ik mijn jas aandoe zet hij het op een brullen.
Als ik me nog even omdraai aan het eind van de gang zie ik zijn silhouetje in de deuropening naar de woonkamer.
Ik ga op mijn hurken zitten.
Hij rent op me af om vlak voor me halt te houden.
Met een brede lach op ons gezicht zwaaien we gedag.
Ik mag weg.


Het doet me realiseren hoe enorm diep je in iemand zijn leefwereld stapt, dat ene moment, voor die ene aanvraag, dat ene gesprek op die ene dag en hoe ik er vervolgens weer uitstap en zij er in verder gaan.

Sandra
🌻

©2020 de Wmo adviseur

Bestel hier jouw exemplaar ‘O, dus dát is Wmo!’.
Hét boek over de bedoeling van maatschappelijke ondersteuning.
Opgetekend aan de hand van verhalen van over de drempel, achter de schermen en aan de keukentafel.

 

“Vol compassie en heel objectief beschrijft Sandra de mensen die ze in haar werk ontmoet. Van de Marokkaanse oma’s tot de stoere mannen met tattoos. Beiden met problemen waar ze ondersteuning bij nodig hebben. Ik ben telkens weer ontroerd. Zijzelf trouwens ook. De verhalen van haar cliënten raken haar echt. Ze krijgt knuffels, dankbaarheid en begrip maar komt ook knorrige mensen tegen. Aanrader voor alle consulenten en verder voor iedereen die betrokken is bij het sociale domein! Eigenlijk vind ik het gewoon een heel goed boek wat iedereen zou moeten lezen!”

Anne Vrieze – directeur WWZ academie online opleidingen (Wmo) en auteur van het boek ‘Gezond verstand in het sociaal domein’

Meer reacties lees je hier