Een heel kort stukje op nu.nl met de kop: ‘gemeenten worstelen met ernstig oplopende kosten voor ouderenhulp’* , maar in dat korte stukje wordt best veel gezegd…

Zo spreekt men in een paar zinnen van “kwetsbare ouderen” in relatie tot “miljoenenstrop”, maar volgens mij is er niks stropperigs aan. We hebben de wereld nu eenmaal zo ingericht dat er meer hulp gevraagd moet worden bij de gemeente. We moeten alleen nog even regelen dat gemeenten dat kunnen blijven betalen.

Als je al van een strop mag spreken, dan is die volgens mij voor die oudere, kwetsbaar gemaakt omdat wij van de maatschappij vinden dat hij/zij langer thuis moet blijven wonen (en we dus alle bejaardenhuizen hebben opgeheven), terwijl er rondom dat eigen thuis te weinig vangnetten blijken te zijn om voldoende ondersteuning te bieden zonder dat er een instantie aan te pas hoeft te komen. Er vallen gaten in wat er kan en wat er nodig is, die we vervolgens met voorzieningen vanuit o.a. de Wmo weer aan elkaar breien.

Dat die gaten groter zijn dan gemeenten geld hebben komt niet door de toename van de vraag, maar door de blinde vlekken van de bedenkers van dit plan.

Ik ben vast heel simpel, maar ik blijf het zeggen: #alswedewereldandersinrichtenzijnmindermensenbeperkt, want als er bijvoorbeeld bij nieuwbouwprojecten voor senioren direct automatische deuropeners worden geïnstalleerd en de drukknoppen in de lift (en de bellenborden bij de entree) op bereikbare hoogte worden geplaatst, hoeven Wmo consulenten niet per individuele bewoner een keukentafelgesprek te voeren.

Het is maar een idee 🤔


Sandra
Wmo adviseur

Meer verhalen van over de drempel, achter de schermen en aan de keukentafel lezen?
Check ‘O, dus dát is Wmo!’. Hét boek over maatschappelijke ondersteuning in de praktijk,
waarin ik je mee op pad neem naar achter de voordeur,
daar waar de mensen wonen om wie het gaat.

Direct bestellen kan hier …