Opeens had ik zomaar een praatje. Ergens in Amsterdam. Toen ik terugliep naar mijn auto na een huisbezoek. Een man sprak me aan. Hij had net zijn fiets geparkeerd en zag toen de quote  #alswedewereldandersinrichtenzijnmindermensenbeperkt op de zijkant van mijn autootje en wilde me even laten weten dat hij het daar mee eens was.

Van het een kwam het ander en zo stonden we daar, hij op de stoep, ik op de parkeerplaats, in het zonnetje heerlijk even te babbelen. Ergens in Amsterdam.

Toen hij mijn boek ‘O, dus dát is Wmo!‘ in de auto zag liggen vroeg of hij er eentje kon kopen en ja, dat kon (een slimme meid is op haar toekomst voorbereid, dus ik heb altijd extra exemplaren bij me 😉). Hij wilde contant betalen, maar had maar een tientje. Ik zei dat dat ok was. De man was geroerd.

We praatten nog wat verder. Over het leven, over de uitdagingen die op je pad kunnen komen, over hoe sommige uitdagingen te groot zijn en je dan je baan kunt verliezen, je huis, je relatie en hoe er dan tóch altijd wel weer iets is dat je helpt de volgende dag te halen. Soms is dat zomaar een praatje, midden op straat, ergens in Amsterdam.

Ik reikte hem zijn tientje terug aan toen ik me realiseerde dat hij dit eigenlijk niet kon missen en toen hij dat accepteerde maakt mijn hart een sprongetje omdat ik op zomaar een dag een zomaar wildvreemde zomaar een kadootje had mogen geven.

Zomaar op straat.
Zomaar ergens in Amsterdam.
Toen we een praatje maakten.

🌻
Sandra
Wmo adviseur

Meer verhalen van over de drempel, achter de schermen en aan de keukentafel lezen?
Over hoe ik als Wmo adviseur werk met de wet in mijn ene en mijn hart in de andere hand?
Bestel hier jouw exemplaar van het boek ‘O, dus dát is Wmo!’.
Hét boek over (de wet) maatschappelijke ondersteuning in de praktijk.