Oeh, wat was ik boos!
Al die mensen die gezellig op het strand gingen wandelen en hutje mutje voor het frietkot hingen voor een patatje oorlog. De overvolle natuurparken (waar mensen ook nog eens hun afval dumpten alsof ze op de vuilnisbelt liepen te struinen). Ik keek mijn ogen uit toen ik de beelden zag van parkeerplaatsen die moesten werden afgezet en hoe men soms nog in discussie ging over hekken die werden gesloten.

Mijn hoop op het gezonde verstand van Nederland verdween acuut.
Waarom snapten deze mensen niet dat ze binnen moesten blijven?
Waarom liepen ze daar?
Welk deel van de ‘nee’ begrepen ze niet?
Ik begreep in ieder geval niets van de plotseling zo actieve tuiniers en klussers die massaal de diverse koopcentra overliepen. Echt. Helemaal. Niets.

Iemand zei dat ze me nog nooit zo boos had gezien. Ze had me nog nooit zo horen oordelen, zei ze en ja, ik verbaasde mezelf ook. Waar was mijn mildheid, mijn open blik, mijn nieuwsgierigheid naar de gedachtegang van anderen en hun motivaties? Waarom werd ik zo laaiend kwaad?

Voor mij was het helder: Corona is een superbesmettelijk virus dat we in snel tempo over de hele wereld verspreiden. Voor gezonde mensen is het vervelend, voor minder gezonde mensen ronduit risicovol. Dagelijks zie ik kwetsbare mensen. Dat is part of my job. Wat voor job ik ook doe, al mijn hele leven lang. Bij mij drong het besef dan ook direct door dat het er niet alleen over ging of ik zelf ziek zou worden, maar vooral hoevéél mensen er ziek zouden gaan worden, hoeveel van hen tot de kwetsbare doelgroep behoren en of we het met zijn allen wel kunnen handelen nu en op de wat langere termijn als er opeens heel véél mensen ziek worden. Dat snapte ik en ik snapte niet dat anderen dat niet snapten.

Dat maakte me boos.
Net zo boos als Arjan in zijn Zondag met Lubach.

Inmiddels vertelt onderzoek ons dat 93% van de mensen thuis blijft. Gelukkig. Inmiddels worden we dan ook niet alleen door de MP toegesproken, maar ook met hippe talks en spontaan opgenomen songs door BNers gewezen op het gevaar en genoopt om sociaal contact te vermijden, hoe retesaai het ook is dat er de komende week ff geen fissa is waar je uit je bol kunt gaan. We worden op de bon geslingerd als we samenscholen en overal verplicht om een winkelwagentje te gebruiken, terwijl de vakkenvullers op gepaste afstand om ons heen dansen.

En ja, dit weekend is het rustiger op de stranden. Gelukkig. Kan ik ook weer rustig ademhalen.

Communicatie is alles.
Ook in tijden van Corona.

En voor wie ook boos was helpt dit artikel misschien een beetje milder stemmen. De boodschap was niet duidelijk. Snap je?

🌻
Sandra

 

@2020 de Wmo adviseur

“verwarring is een bron van vernieuwing,
laten we vernieuwen wat verward was”

🙏🏼

april 2020

schrijven in tijden van #corona
#staysafe
#staysane
#stayhome

Heb je het boek al?