Ondanks de Coronacrisis doe ik op 26 mei een #podiumding op het Inspiratievent ‘Gezond verstand in het sociaal domein‘ om het gelijknamige boek van Anne Vrieze te vieren. Online natuurlijk.

Dat gezond verstand, daar schort het nog wel eens aan bedacht ik mij toen ik een dossier aan het voorbereiden was en las hoe de een vond dat de ander iets moest en de ander weer vond dat het de verantwoordelijkheid van de een was en dat diegene er zelfs nog een derde bij sleepte en iedereen in de kern op zijn eigen stukje gelijk heeft, maar de hulpvrager hier geen *bleeb* mee geholpen is, want met naar elkaar wijzen zijn probleem niet wordt opgelost.

Uit wanhoop heeft hij een nieuwe Wmo aanvraag gedaan voor een bestaande voorziening.

Aan mij vervolgens de schone taak om mijn gezonde verstand in te zetten en deze hulpvrager te woord te staan in zijn aanvraag die eigenlijk geen aanvraag is, maar waarin ik wel zie dat hij een punt heeft en waarin we alleen nog de beste weg moeten zien te vinden om het probleem op te lossen.  Dat de Wmo hier niets (meer) in te doen heeft is helder, alleen is daarmee het probleem nog niet opgelost en hee, als een probleem niet binnen ‘mijn kader’ past, wil dat niet zeggen dat er geen probleem is.

Dusss… ga ik het gesprek aan met de gedupeerde om goed op een rijtje te krijgen wat er aan de hand is en bel vervolgens de leverancier en de woningbouwvereniging, geef de mannen elkaars telefoonnummer en zeg op mijn meest innemende toon dat ik ze ga vinden als ze blijven zitten wijzen en ga er pas echt tussenuit als de paaltjes gezet zijn en de mannen snappen dat ze iets te doen hebben.

Als ik een paar weken later een bedankje in mijn mailbox vind weet ik dat het gelukt is om de boel te resetten zodat meneer weer gebruik kan maken van de lift, zoals het bedoeld was toen de deuropener op zijn galerij werd aangelegd, voordat er een nieuw liftsysteem werd aangelegd en de stroomvoorziening van deur verstoord werd, nog voordat de officiële #lockdown werd afgekondigd.

En weet je, dát uitvogelen, daarover schrijven, spreken, spiegelen en sparren, mensen uitnodigen om in de smiezen te houden waarover het ook alweer ging als we het hebben over ondersteuning en mijn best doen om te verbinden wat verbonden moet worden, dát is waarvoor ik iedere dag mijn bed uitkom.

Sandra
Wmo adviseur

Meer verhalen van over de drempel, achter de schermen en aan de keukentafel lezen?
Check ‘O, dus dát is Wmo!’. Hét boek over maatschappelijke ondersteuning in de praktijk,
waarin ik je mee op pad neem naar achter de voordeur,
daar waar de mensen wonen om wie het gaat.

Direct bestellen kan hier …