Mijn moeder verrast me regelmatig met haar humor en met hoe haar herinneringen werken. Zoals gister toen ze vroeg of ik wel een ‘lappie’ had.

’s Nachts had ik een lekkage in mijn cv ketel ontdekt. Ik was wakker geworden omdat de ketel maar bleef aanslaan, terwijl de verwarming uit stond en er ook niemand warm water aan het tappen was. Op zolder zag ik een plas water liggen. Dat is nooit goed natuurlijk.

De volgende dag heb ik een servicebedrijf gebeld en een paar uur later had ik een monteur over de vloer. Na het vervangen van de pakking bleef de ketel lekken. Diagnose: scheurtje in het boilertje. De ketel is 14 jaar oud en gaat dus vervangen worden. Wanneer dat kon hij niet zeggen. Nu heb ik geen verwarming nodig in deze periode en ik kan vast wel ergens douchen, maar ja, douchen is toch het fijnste thuis, dus bedachten we een truc om te kunnen douchen zonder waterschade te veroorzaken. Ergens moest een kraantje open, ergens anders weer een kraantje dicht en ik moest vooral niet vergeten de emmer onder de boiler te zetten, want lekken zou het. Als ik klaar was met douchen zou ik alles in omgekeerde volgorde weer doen, maar dan dus wel met schoongewassen haar.

Toen ik ’s middags telefonisch verslag deed van de ontwikkelingen en ook dit proces toelichtte herinnerde mijn moeder me aan een huisbezoek waarover ik haar ooit verteld had.

Ik was op huisbezoek om een aanvraag voor een aanpassing aan de woning te onderzoeken. In zo’n onderzoek kijken we natuurlijk breed, want als je gevraagd wordt om een drempel weg laten halen omdat iemand met een rollator is gaan lopen en dat ding er nu steeds over heen moet tillen, is het ook slim om even te checken of iemand nog wel naar de wc kan en gebruik kan maken van de douche nu zijn of haar fysieke toestand blijkbaar is veranderd. Dus liep ik met de bewoonster een rondje door het huis.

In de douche zag ik een ingevouwen rolstoel staan, naast nog wat meubilair, dat daar behoorlijk stof stond te vergaren. Ik vroeg hoe ze gebruik maakte van de douche als ie zo vol stond. Daarop antwoordde de vrouw dat ze nooit douchte, want met een ‘lappie’ ging het ook.

Sandra
Wmo adviseur

Meer verhalen van over de drempel, achter de schermen en aan de keukentafel lezen?
Check ‘O, dus dát is Wmo!’. Hét boek over maatschappelijke ondersteuning in de praktijk,
waarin ik je mee op pad neem naar achter de voordeur,
daar waar de mensen wonen om wie het gaat.

Direct bestellen kan hier …