de Wmo adviseur

O, dus dát is Wmo!

@2020, o, dus dát is Wmo!

1 Jaar ‘O, dus dát is Wmo!’

Bijna een jaar geleden, op 19 juli 2019, rolde, na 9 maanden keihard werken en van alles uitvogelen (hoe kom je aan een ISBN nummer? Wat is de commisariaatregistratie?), bepalen van een ‘vaste boekenprijs’, het regelen van mijn eigen uitgeeflabel en opzetten van een webshop, mijn eerste boek van de band. Ik stond er bij en ik keek er naar: een enorme machinerie met overal mijn verhalen gedrukt op stapels en stapels papier, die ingenieus werden omhuld door die knalblauwe kaft. Het was indrukwekkend en ik filmde het…

De dag voor mijn verjaardag werden de boeken bij mij thuis afgeleverd. Ik zou ze zelf distribueren en yep, ik had al een prachtige deal kunnen sluiten met mijn werkgever. 300 Stuks zouden door hen worden afgenomen en uitgedeeld aan collega’s, maar ook aan relaties. Zo zou mijn boek niet alleen binnen onze beroepsgroep verspreid worden, maar ook op de bureaus belanden van de ambtenaren die die beroepsgroep voeden met de beleids- en uitvoeringsregels. Hoe cool was dat!?!

Hieraan voorafgaand had ik het manuscript onder embargo aan een ‘voorlezer’ gestuurd. De organisatie wilde natuurlijk wel weten wat er in mijn boek zou staan en of het wel als relatiegeschenk kon worden ingezet (stel je voor dat ik er onzin in had opgenomen of was gaan schelden ofzo) voordat ze de koop rond gingen maken. De voorlezer was een coryfee onder de sociaal medisch adviseurs en oeh, wat wat was zij enthousiast! Ik barstte spontaan in huilen uit toen ik haar reactie op het boek ‘O, dus dát is Wmo!’ las. Omdat het toen pas écht tot me doordrong dat ik een mooi boek had gemaakt. Cisca was toen al ziek en is afgelopen maand overleden. Lees hier het IM van KNMG, dan snap je wat een práchtig mens zij was, waarom ik dus zo enorm onder de indruk was van haar woorden en dat ik dankbaar ben dat ik haar heb mogen leren kennen.

Na het echte verschijnen bleven de positieve reacties binnenstromen (je leest ze hier) en iedere keer was ik weer verrast en geraakt en dat ben ik nog steeds. Uit dankbaarheid. Dankbaar dat mijn boek haar weg vindt. Dat boek over ‘de bedoeling’ van de Wmo dat zo laat zien waar het werkelijk over moet gaan: de mens over de drempel, achter de schermen en aan die keukentafel. Daar waar de maatschappij opeens ‘sociaal domein’ genoemd wordt en waar we allemaal terecht kunnen komen. In a split second.

Na de zomer kwamen de boekpresentaties en op 6 december beleefde ik de ab-so-lu-te topper hiervan tijdens het BOEKenFEEST dat ik organiseerde om mijn boek te vieren met mijn dierbaren (de foto’s zie je hier).

Ondertussen liep de gewone verkoop gestaag door, fixte ik ook even een winkeltje op de site van een grote online verkoper, zodat iedereen zijn kerst-pakketten-waarde-bonnen kon inwisselen voor een boek, werd ik gevonden door een verstrekker van studieboeken, waar mijn boek nu is opgenomen in het assortiment, en bellen regelmatig boekhandels naar mij als ‘directeur van de uitgeverij TheBookToBe ‘, omdat bij hen naar het boek gevraagd wordt. Ook is mijn boek opgenomen in de webwinkel van de Wmo-opleiding* .

Wat een avonturen!

Door het boek en alle PR daar omheen kennen inmiddels meer mensen mij dan dat ik mensen ken; ik word gevraagd om workshops & trainingen te geven, intervisie-bijeenkomsten te organiseren* en inspiratiesessies te begeleiden, hier en daar coach ik 1-op- 1*; wat collega’s in het veld; ik had de eer een boek over 25 jaar sociaal domein* ‘voor te lezen’ en van feedback te voorzien, een opiniestuk te schrijven, werd gevraagd om docent te worden aan de academie waar ik zelf mijn opleiding heb gevolgd, mee te werken aan artikelen, keynote speeches te houden (dat blijkt zelfs online te kunnen, check de teaser) en heb, eveneens op verzoek 🙃, mijn licht laten schijnen op een training over meesterschap in sociaal werk.

Ook bijzonder leuk is dat mij is aangeboden een eventuele tweede druk door de huisdrukkerij van ‘de grootste opleider van werkend Nederland’ te laten uitvoeren én ‘in de pen’ zit dat ik voor diezelfde club een ‘weggevertje’ ga schrijven. Dat schrijven is een soort van nieuwe uitlaatklep geworden naast mijn creatieve uitspattingen als beeldend kunstenaar* en dus schrijf ik blogs in allerlei vormen, waaronder ‘coronatales‘, voor de Wmo adviseur, want ja, die maanden helemaal alles alleen maar vanuit huis doen levert weer heel andere verhalen op dan die van over de drempel.

Want ja hoor, ik werk óók nog gewoon drie dagen per week voor het Indicatie Adviesbureau in Amsterdam (sinds half maart vanuit huis dus, maar binnenkort weer echt ‘in de stad’ – ik kan niet wachten! -), voer nog steeds (op aanvraag) second opinions uit voor Radar Personeel in het project voor de gemeente Eindhoven én pak hier en daar een adviesklus op voor andere organisaties die mijn, inmiddels ‘senior’, expertise inroepen.

Ik had het allemaal niet kunnen bedenken toen ik een aantal jaar geleden deze switch maakte en zelfs niet toen ik besloot een boek uit te geven over mijn ervaringen in het veld. Wat ik wel kon bedenken is dat het ergens tijd zou worden om de balans op te maken. Die tijd is nu. Daarom doe ik ff chill in de komende maanden. Ik laat alle ballen uit de lucht op de grond stuiteren en ga in mijn hangmat liggen afwachten wat er in mij opborrelt.

Iemand schreef al ‘alleskunner*‘ over mij in een krantenartikeltje (dat ik ook niet had zien aankomen, maar dat supercomplimenteus was en maakte dat buren mij opeens aanspraken omdat ik ‘beroemd’ zou zijn, haha), maar alles kunnen is één, alles doen is iets heel anders. Ook ik heb maar 24 uur in een dag en mijn lijf vraagt om aandacht. Dat gaat ik het geven.

Waarvan acte 😉

Dat ‘een jaar later’ is een uitgelezen moment om terug te kijken op afgelopen jaar en vooral om héél erg te genieten van alles wat er is gebeurd. Om te vieren dat er zoveel te genieten is geef ik boeken weg voor mijn verjaardag. Ik trakteer jou als jij iemand anders wilt trakteren, dus als jij me laat weten aan wie je een boek wilt geven én waarom dan kies ik hieruit de meest leuke, lieve, enthousiaste, creatieve, nou ja, van-alles-eigenlijk, motivatie om te fêteren. Reageren kan hier.

Nb. over de uitslag kan niet worden gecorrespondeerd en nee, er is niks objectiefs aan de jury, want de jury dat ben ik. 😎 Ding je mee?  Check hier nog even waar het boek ook alweer over ging en voor wie het is bedoeld en vul hier het formulier in. De 23e maak ik de winnaar(s) bekend.

Sandra
🌻

©2020 de Wmo adviseur

*) schrijf je in voor de Kleine Kolibrief en mis niks meer


Bestel hier
 jouw exemplaar ‘O, dus dát is Wmo!’.
Hét boek over de bedoeling van maatschappelijke ondersteuning.
Opgetekend aan de hand van verhalen van over de drempel, achter de schermen en aan de keukentafel.
“Vol compassie en heel objectief beschrijft Sandra de mensen die ze in haar werk ontmoet. Van de Marokkaanse oma’s tot de stoere mannen met tattoos. Beiden met problemen waar ze ondersteuning bij nodig hebben. Ik ben telkens weer ontroerd. Zijzelf trouwens ook. De verhalen van haar cliënten raken haar echt. Ze krijgt knuffels, dankbaarheid en begrip maar komt ook knorrige mensen tegen. Aanrader voor alle consulenten en verder voor iedereen die betrokken is bij het sociale domein! Eigenlijk vind ik het gewoon een heel goed boek wat iedereen zou moeten lezen!”Anne Vrieze – directeur WWZ academie online opleidingen (Wmo) en auteur van het boek ‘Gezond verstand in het sociaal domein’Meer reacties lees je hier

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

Maak je eigen website aan bij WordPress.com
Aan de slag
%d bloggers liken dit: