Tijdens mijn #staycation (en ja ja, wat heb ik een allemachtig prachtig weer, he?) realiseer ik me dat ik deze maand 3 jaar geleden begonnen ben met werken voor WmoFirst. 🎈

Ik startte in het project herindicatie hulp bij huishouden van het Indicatieadviesbureau Amsterdam en daar ben ik gebleven. In de afgelopen drie jaar (echt 3 jaar pas?!?!?) heb ik mij ontwikkeld tot allround Wmo adviseur, dus ik behandel alle* aanvragen binnen de Wmo en ook nog bezwaren, maak soms nieuwe collega’s wegwijs of mag iets in social return doen of neem een dagje een verzekeringsarts mee op touw.

Al van begin af aan tekende ik de verhalen op, om van me af te schrijven en om mijn avonturen te delen. Pas later begreep ik dat niemand ooit nog deze verhalen van achter de voordeur voor het voetlicht had gebracht en toen pas snapte ik waarom ze zo goed werden gelezen. Wat ik begreep was dat collega’s zich in de verhalen herkennen, de mensen aan de bureau’s zo beter begrijpen waar het werkelijk over gaat in dit werk en cliënten het verzachtend vinden, omdat ook als je niet helemaal krijgt wat je had gehoopt je wél gehoord en gezien kan worden van mens naar mens en het fijn is te lezen dat dat gebeurt. Uiteindelijk werden de verhalen een boek met als titel ‘O, dus dát is Wmo!‘, want ik wilde maatschappelijke ondersteuning op zich op de kaart zetten. Niet de wet, maar de mens. En jazeker is dat gelukt! Het boek wordt supergoed ontvangen. Lees de reacties maar…

In mijn boek lees je tussen de regels door ook het mission statement** dat ik in de loop der tijd heb opgesteld, want ja, ik vind er iets van zoals het gaat binnen de Wmo en zou willen dat we leren van elkaar, luisteren naar elkaar en de verantwoordelijkheid voor de problemen met elkaar delen. Omdat het onze gemeenschappelijke wereld is en niet die van ons en oja, er is ook nog een ander. Omdat ik niet geloof in een maatschappij met los daar van een sociaal domein, waar dan de mensen wonen die ergens last van hebben. Omdat ik er in geloof dat als we allemaal een beetje beter nadenken en opletten de wereld minder beperkend is voor de mensen die nu zo vaak tegen obstakels opbotsen. Omdat ik er in geloof dat we daar allemaal beter en blijer van worden.

Mijn motto is #alswedewereldandersinrichtenzijnmindermensenbeperkt en ik daag je daarop uit met de hashtag #denkffna.

“You may say I’m a dreamer.

But I’m not the only one”.

Er wordt keihard gewerkt door allerlei organisaties, belangenbehartigers en individuele mensen in het veld, in organisaties, communities, enz. Gelukkig maar, want het kan echt veel beter en moet ook veel beter. Er wordt vooral keihard gewerkt door de mensen die het direct aangaat en wat ik nou zo graag zou willen is de mensen bereiken die denken dat het ze helemaal niet aangaat. Want juist de mensen die zelf nergens last van hebben zijn degene die opritjes blokkeren of deurbellen van seniorenwoningen te hoog bedenken in het architectonische ontwerp, bij renovaties enorme drempels terugleggen waar oeps, geen scootmobiel meer overheen kan… you name it, ik barst van de voorbeelden. En nee, ik heb niet de wijsheid in pacht, heb mijn eigen blinde vlekken en mis soms een afritje omdat ik zelf wél kan lopen, maar ik heb wel twee ogen in mijn hoofd, ben zus van een rolstoeler, oefentherapeut en ergonomisch trainer en heb ook nog 10 jaar ervaring als beleidsmaker én ik zoek toevallig iedere dag naar oplossingen met de mensen die hiervan allemaal wél hinder ondervinden, dus ja, misschien moest dat maar eens het thema worden van mijn volgende boek. Omdat alle kleine beetjes helpen. Net als de druppels water die de little hummingbird op de bosbrand blijft gooien. “Als al die druppels samen de oceaan maken kunnen al die druppels ook samen de brand blussen”, zegt hij en yep, daar geloof ik ook in.

En we hebben iedere druppel nodig. Dus ook die van jou. Omdat het geld voor de Wmo een keer echt op is en die drempels er dan nog steeds liggen. En dan??? Hoe moeten we dan verder???

Nou??? Wat denk jij?

#denkffna
Heb je zelf een briljante (praktisch toepasbare, no nonsense, niet lullen maar poetsen) idee voor een minder beperkende wereld? Laat dat me dan vooral weten!

Sandra
Wmo adviseur

*) hulp bij huishouden (ook in geval van crisissituatie en behoefte aan overname zorgtaken voor kinderen); aanpassingen woningen (van trapliften tot sanitaire units en van verwijderen van stofdrempels tot ophogen van straatwerk); vervoersvoorzieningen (van de regiotaxi tot een scootmobiel of duofiets); mobiliteitsvoorzieningen (van rolstoelen naar tilliften); begeleiding (in groepsverband of individueel, dus dagbesteding of ambulante ondersteuning), enzovoorts of heb ik alles genoemd?

**) als we de wereld anders inrichten zijn minder mensen beperkt

 

De verhalen van over de drempel, achter de schermen en aan de keukentafel lezen?
Check ‘O, dus dát is Wmo!’. Hét boek over maatschappelijke ondersteuning in de praktijk,
waarin ik je mee op pad neem naar achter de voordeur,
daar waar de mensen wonen om wie het gaat.

Direct bestellen kan hier …