Het gesprek dat ik met mevrouw voer gaat over een traplift. Uit de informatie die ik van haar krijg zie ik nog niet echt waarom dit nodig is. Eerlijk als ik ben zeg ik dat ook. Dan zegt ze: “Als het geen traplift wordt, dan moet ik hulp bij het huishouden krijgen.”

“Huh?” denk ik.

Dus vraag ik haar wat nou precies precies, echt héél precies het probleem is. Ze vertelt dat ze vorige week met stofzuiger en al van de trap gedenderd is en dat de buurvrouw toen zei dat het afgelopen moest zijn met ‘dit gelazer’ en dat ze toen de Wmo heeft gebeld, want ja, de buurvrouw heeft ook een traplift én hulp bij het huishouden en zij is tenslotte ook al bijna 80.

Ik parkeer mijn uitleg over de bedoeling van de Wmo nog even en vertel mevrouw eerst dat ik een heel luie huisvrouw ben en al jaaaaaaaaaaaaaren twee stofzuigers in huis heb. Ook heb ik schoonmaakmiddelen in de badkamer staan, zodat ik niet steeds heen en weer hoef met van alles en nog wat. Of dat misschien voor haar ook een idee is? Om mee te beginnen…

Mevrouw begint klaterend hard te lachen. “Luie huisvrouw!” zegt ze. “Lees jij ook liever een boek dan dat je aan het poetsen bent?” “Yep”, zeg ik.

Ze bedankt me hartelijk en ik zeg dat ze een mooie brief van me krijgt.

Zo simpel is het soms.
🌻



Sandra
Wmo adviseur

© de Wmo adviseur

Wil je je laten verrassen, raken, inspireren, aan het lachen maken én je blik verfrissen door mee te kijken door de bril van de Wmo adviseur in het werk van alledag, dat nooit alledaags is, omdat ieder mens anders is en Wmo altijd maatwerk? Check ‘O, dus dát is Wmo!’. Hét boek over maatschappelijke ondersteuning in de praktijk, waarin ik je mee op pad neem naar achter de voordeur, daar waar de mensen wonen om wie het gaat.

Direct bestellen kan hier …