Vandaag was ik mijn 80 jarige vriendin aan het mantelzorgen. Ik was chauffeur, boodschappenwagentje, meedenker, regelaar, derde oor, derde oog én gezelschap. Na het onderzoek bij de kliniek zou zij bij mijn auto wachten en schoot ik de winkel ernaast in voor wat doe het zelf stuff. Ik was al op weg naar de kassa toen ze belde dat ze ook zou komen.

Net toen ik me zorgen ging maken zag ik haar binnen komen. Ze vertelde dat ze dacht dat ze bij een afritje was, which was not, en toen zo de stoep af was geklapt met haar rollator.Ik checkte snel van top tot teen en vroeg of ze zich bezeerd had. Dat had ze niet. Alleen haar knieen waren wat geschaafd.

Toen schetste ik het beeld: zij op de weg, de rollator ondersteboven, al haar spullen over straat (want ze doet dat rollatortasje nooit dicht, grrr) en ja, zo was het. Het plaatje van hoe ze overeind was gekomen had ik niet scherp, dus daar vroeg ik naar. Ze vertelde dat er gelijk vier mensen waren komen helpen.

Gelukkig.

“Zou jij ook doen”, zei ze nog en opeens vroegen we ons af of er mensen zijn die NIET zouden helpen als iemand op de grond ligt. Het leek ons van niet.

#mantelzorg
#gebruikelijkehulp 2.0
#datdoejegewoon

Sandra
Wmo adviseur

© de Wmo adviseur

Wil je je laten verrassen, raken, inspireren, aan het lachen maken én je blik verfrissen door mee te kijken door de bril van de Wmo adviseur in het werk van alledag, dat nooit alledaags is, omdat ieder mens anders is en Wmo altijd maatwerk? Check ‘O, dus dát is Wmo!’. Hét boek over maatschappelijke ondersteuning in de praktijk, waarin ik je mee op pad neem naar achter de voordeur, daar waar de mensen wonen om wie het gaat.

Direct bestellen kan hier …